Het voorgaande verslag kwam een half jaar geleden uit Thailand. Er is nogal wat gebeurd sinds dien en het leek er op dat aan ons varend bestaan een eind ging komen. We vertrokken 5 januari uit Thailand en kwamen 17 januari aan in Sri Lanka. Inmiddels is het 25 juli, mijn verjaardag! Om voor mezelf de lijn te vinden in dit verslag begin ik met een opsomming van de hoofdpunten.
• Indrukken Sri Lanka
• Zeilen van Phuket naar de Maldiven
• Magda ziek in het hospitaal
• Huis kopen
• Rondtour met Ellen en Joost
• Nieuwe tanden
• Spionnen
• Begrafenis van goede kennis
• Visumproblemen
• Vertrekken en terugkomen
• De bakens weer verzet
Indrukken Sri Lanka
Tamil Tijgers
Sri Lanka (voorheen Ceylon) was 20 jaar in oorlog met de rebellerende Tamil Tigers. Oorspronkelijk, onder de Engelsen, hadden de Tamils de betere baantjes. Ze wonen hier minder lang dan de Singalezen en stammen af van immigranten uit India. Onder de Engelsen golden ze als ijveriger, beter opgeleid en meer betrouwbaar dan de Singalezen. Na de zelfstandigheid zette dat verkeerd bloed bij de Moslim (afstammend van de arabische handelaren maar niet meer raszuiver) en vooral onder Singalezen, de grootste bevolkingsgroep. Behalve de raskenmerken onderscheiden zich de drie genoemde bevolkingsgoroepen door hun geloof. Tamils Hindu, Arabmix Moslim, Singalezen Boedha. De Tamil Tijgers onstonden nadat er in Colombo een paar duizen Tamils vermoord werden door straatbendes. Veel Tamils trokken uit andere delen van het land naar het Noorden, waar ze een meerderheid vormden. De tijgers hebben gedurende een periode meer dan de helft van het land gecontroleerd maar hebben uiteindelijk (2009) in de vuile oorlog het onderspit gedolven.
De lange oorlog heeft veel mankracht gekost die niet aan de opbouw van het land besteed kon worden, ook het tourisme heeft onder de situatie flinke klappen gekregen.
De drie geloven maken ook drie culturen. Volgens de leer van Boedha brengt alle wereldse verlangen je verder weg van de uiteindelijke verlichting. Slechte bagage voor een zakenman. Moslims zijn hiervoor beter uitgerust, problemen van anderen zijn de wil van Allah. Dit in combinatie met de opdracht de wereld te veroveren maakt dat bezittingen de neiging hebben in Moslim handen te komen.
.jpg)
Feestdagen
Elke volle maan is een feestdag. De drankwinkels zijn dan gesloten en in de restaurants wordt geen drank geschonken. Er zijn trouwens nogal wat feestdagen, inclusief de full moons zijn er 25. Maar het kan gebeuren dat de overheid, volkomen onverwacht, een extra feestdag uitroept.
Voor het nieuwjaar (13 april) worden de huizen extra schoon gemaakt en kopen de mensen nieuwe kleren Met nieuwjaar nodigen ze gasten aan tafel of brengen voedselpakketten.
Chatura, onze agent, loodste me tegen nieuwjaar een klerenwinkel in en maakte aanstalten een overhemd en een broek voor me te kopen. Door mijn reactie werd dat toch maar afgeblazen. Hij liet ook een rijstmaaltijd van ongeveer drie kilo bij ons bezorgen. Gezien Magdas eetvermogen niet in een week op te eten.
.jpg)
Corruptie
De regeringspartij kan zich permitteren met overheidsgelden promotionele acties te voeren en met het amtenaren apparaat acties van andere partijen te bemoeilijken. Zonder smeergeld kom je hier niet ver. Voor grote en kleine opdrachten waarbij de overheid een vinger in de pap heeft is het mogelijk dat de winst verdeeld wordt tussen bedrijf en politiek cq ambtenaar.
Commissie
Er wordt gejaagd op commissie. De tuktuk chauffeur of de zichzelf benoemende gids die ineens achter je staat probeert je naar zijn relaties te loodsen en krijgt 20 tot 100 % over de aankoop. De verkoopprijs is dan hierop gebaseerd. Maar ook van lokaal naar lokaal is er niet altijd aan commissie te ontkomen. Behalve deze prijsverhogende gewoonte heeft de nietsvermoedende tourist te maken met buitenlander prijzen naast de lokale prijzen.
Verkeer
De autoweg is in aanbouw. Maar van Galle naar Colombo ga je 150 km over een drukke tweebaansweg. Overdag moet je voor die afstand op vier reisuren rekenen. Terwijl je in je stevige terreinwagen zit kun je twee bussen op je af zien komen, je gaat dan naar de uiterste kant van de weg of in de berm en toeter nog even flink als er ander verkeer naast je rijdt. Er zijn veel lichte motoren van 80 tot 125 cc die er als brommer uitzien. Zware motoren zijn verboden. De politie rijdt op 350 cc en niemand mag harder kunnen.
In de stad wemelt het van de tuktuks. Een enkele ossenwagen en een enkele handgeduwde wagen. Het wagenpark ziet er niet slecht uit al rijden er nog een paar autos van voor 1960. Er is zoiets als APK. Veiligheidsgordels en kinderstoeltjes zijn niet verplicht
Sociale toestand
Er zijn beroepsbedelaars, mensen die 'bijbedelen' en gelegenheidsbedelaars die buitenlanders benaderen. Wat wij bedelen noemen is hier vrij algemeen. Als je ziek of werkloos bent krijg je geen steun van de overheid. Ik kocht bijvoorbeeld een broodje langs de weg en rekende af. De verkoper vroeg of ik rookte. Dit betekent 'heb je een sigaret voor me?' Ik wordt op straat vaak aangesproken. De eerste vraag is waar kom je vandaan de volgende is om geld, soms ingekleed om benzine of zo te kopen.
Ziekenhuizen, uitgezonderd de particuliere instellingen zijn gratis. Op straat zie je geen kinderwagens, wandelwagens, rolstoelen, rolators of invalide wagens. Kinderen met bril zijn zeldzaam. Geestelijk gehandicapten lopen niet rond. Alle scholieren dragen een uniform.
Het is gebruikelijk dat ook vrouwen een baan hebben maar in huis geld alleen het recht van aanrecht. Vrouwen zwemmen niet en rijden zelden zelfstandig op de fiets of de brommer. Als passagier vaak in amazone zit, brommers en scooters hebben hiervoor aan de linkerkant een extra uitklapbaar voetenplankje. Als fietspassagier zitten ze op de stang.
Vrouwen zijn gekleed in sari, rok en blouse (india look achtig), of tentachtige slobberjurk maar jonge vrouwen soms ook in een spijkerbroek. Vrouwen hebben geen kort haar, een staart tot op de billen is niet zeldzaam.
Winkels
Tankstations verkopen olie, accuwater en brandstof, geen andere artikelen. Er zijn veel kleine winkels met hetzelfde assortiment. In het algemeen zijn de artikelen eenvormig en hebben de zelfde soort winkels precies hetzelfde assortiment. Ik wilde cans voor extra diesel van 15 liter kopen en kwam overal dezelde cans tegen maar nergens een die me qua model of inhoud paste. Dan maar 20 liter, maar alle 20 liter cans waren rond, blauw en identiek. Uiteindelijk vond ik een shop met stevige, gebruikte spijsolie cans van 20 liter. Voor plastic slang en RVS buis is de situatie vergelijkbaar. Een electronisch geregelde acculader is hier onbekend, een passende gel accu voor in mijn grote “zak” lamp is niet te vinden.
De haven
Galle is de de enige haven waar jachten zijn toegestaan. Bij aankomst moet je je per VHF melden en je agent benoemen. Zonder agent mag je niet binnen komen. De agent regelt de check in. Deze verloopt als volgt. De agent vraagt de scheepsnaam, de naam van de schipper en diens nationaliteit paspoort nummer op en regelt met de diverse instanties de ontvangst. Voor de haveningang, in de baai, ankeren en wachten op de marine. De marine komt direct of na een paar uur met een skif. Ze bekijkt alle paspoorten en personen, vult een formulier in en geeft als er geen ongewenste elementen aan boord zijn, toestemming de haven in te varen en af te meren. Eenmaal afgemeerd komen er respectivelijk een dokter, twee man van de security (havenpolite) en twee man van de douane aan boord. Voor elke instantie worden formulieren ingevuld en elke instantie, voorzover er niets aangeboden wordt, geeft te kennen van roken en drinken houden. Mijn papieren uit Phuket gaven aan dat we op weg waren naar de Maldiven, daar werd zwaar aan getild, de papieren klopten niet! Ik stelde voor een verklaring op papier te zetten zodat er een kloppend dossier kwam. Dat was OK. We worden geaccepteerd in Sri Lanka. Immigration stempelt op de crew list dat we hier mogen zijn en de security verstrekt ons een port pass die een maand geldig is.
Het haventerrein is ommuurd en wordt bewaakt er zijn uitkijktorens rondom en er zijn een paar wachtposten op het terein en bij de poort met slagbomen staan een stuk of zes mensen van de havenpolitie. Hier worden de passen van in en uitgaand verkeer gecontroleeerd en met datum, tijd en nog meer ingeboekt. Juist buiten de poort zitten er achter zandzakken twee militairen. En aan het eind van de straat die op de haven uitmondt zijn raod block hekken, slagbomen, marinemensen en havenpolitie. Er is geen formele controle.
De haven geldt als marina maar de faciliteiten zijn er niet naar. Er zijn drie lokaties om de boot te 'stallen'.
Dicht bij de ingang ankeren en een lijn naar plastic pontons. Door de golfbeweging is het een hele toer om zonder vallen over die pontons te lopen. Het is van hier bijna tien minuten wandelen naar de poort en meer dan vijf minuten naar het toiletgebouw. Water halen is een heel karwei, net als boodschappen aan boord brengen, want de tuktuk mag hier niet komen.
Recht achter de ingang zo ver mogelijk doorvaren en ankeren. Hier heb je de minste last van de golven maar je moet wel met de bijboot naar de wal. Het is niet ver van het toiletgebouw.
Aan een betonnen pier met tractorbanden. Gewone fenders ontploffen van het geweld waarmee de boot op de het water beweegt. Zes dikke landvasten met voorzieningen tegen het doorschuren hiervan houden het uit, met minder lukt het niet.
De bewaking van de marina wordt geholpen door zwerfhonden die naar vreemdelingen blaffen en happen. Ik had er last als ik over het haventerrein fietste tot ik hondenkoekjes ging verstrekken.
Tsunami
Het is nacht, zaterdag 12.06.2010 02:30 we worden gewekt door een telefoontje van Chatura. Er is een tsunami alarm van kracht, hij heeft verder geen tijd meer voor ons. Ik ga naar de dichtsbijzijnde wachtpost en vraag naar de situatie, hij weet van niks. Ik ga naar de poort en vraag daar wat er aan de hand is, het klopt. Er is een zeebeving ver weg en er kan een tsunami van komen. Ik ga terug naar de boot en overdenk de mogelijkheden. We kunnen de zes landvasten losgooien en aan de wal laten liggen, we zijn dan in een paar minuten los, waar wat dan? Hebben we wel tijd genoeg om op open zee te komen? We kunnen ook de boot verlaten en een hoog punt opzoeken, maar waar is het dichts bijzijnde hoge punt? Bij het zeeschip dat aan de andere kant van de pier is afgmeerd zijn mannen bezig trossen in te nemen. Er rent een man in security uniform naar me toe, hij zegt ga onmiddelijk naar het hotel Closenburg. Inderdaad, dat is de oplossing, Het hotel ligt langs het haventerijn op een flinke verhoging, minstens 10 meter boven de zeespiegel. Ik maak Magda wakker en zeg dat we onmiddelijk bankpasjes en zo bij ons moeten steken en naar Closenburg gaan. Het is druk op het wegje naar het hotel. Ongeveer halfverwege is een groepje dat het hier hoog genoeg vindt maar wij lopen door. We gaan het uitkijk torentje dat aan de rand van de klif staat in en we houden de zee in de gaten. We zijn met een man of zes. Een paar zijn druk in de weer met hun telefoontje. Na een uur zeggen ze dat het allarm is ingetrokken. We gaan weer naar de boot.
Zeilen van Phuket naar de Maldiven
Het was de goede tijd, wind en stroom zouden de goede kant op staan, maar helaas. Het jacht dat drie weken na ons kwam trof het beter. Wij hadden 12 dagen nodig, zij deden het binnen een week.
Er is enorm veel scheepvaart tussen de Rode Zee en Singapore ze vormen langs onze route een lint van 25 mijl breed. Doordat we tegenwind hadden moesten we dat lint twee keer oversteken.
Ik vond een boutje op dek en kon het niet thuisbrengen. Als het boutje een belangrijke functie in het bevestigen van de mast of het oprolsysteem van het zeil zou hebben werd het oppassen. We besloten niet naar de Maldiven te gaan maar ongeveer 400 mijl dichterbij Sri Lanka aan te lopen.
Dank zij de in Phuket aangeschafte AIS-ontvanger zagen we de positie, koers en naam van schepen in de buurt op de computer. Als er kans op aanvaring was ging het alarm en konden we betreffend schip bij naam oproepen voor overleg. Er varen veel schepen onder goedkope vlag, deze hebben niet steeds een Engelssprekende officier op de brug. We hebben twee keer op het nippertje van aanvaring gezeten. Een keer nadat we een koers hadden afspraak niet aanhield en een andere keer toen een schip dat volgens haar AIS geankerd was vanuit de 'middenberm' tegen de verkeerstroom in op ons af kwam. Pogingen tot communicatie door ons en andere schepen liepen op niets uit. Het werd uiteindelijk een klassiek geval van schepen die (rakelings) passeren in de nacht.
Het weer was niet slecht maar tegen wind en golven in krijg je flink water over dek en met de grote schepen in de buurt was het geen plezierreisje. Magda voelde zich niet goed en na aankomst werd het er niet beter op.
.jpg)
Magda ziek in het hospitaal
Onze agent Chatura, kwam de dag na aankomst nog even kijken hoe het ging. Hij zag Magda, graaide haar pols en zei onmiddelijk die is te zwak, ik laat een dokter komen. De dokter kwam en adviseerde onderzoek in het hospitaal (prive dan krijgt hij commissie maar dat spel was ons nog onbekend). Magda moest blijven en kreeg direct een infuus. De directeur geneesheer behandelde Magda en regelde het met onze verzekering.
Het ziekenhuis heeft vier verdiepingen maar geen lift. Brancards en rolstoelen worden door speciale krachten over een hellende baan van de ene naar de andere verdieping gereden. Er is geen bezoekuur. Op elk uur kan men met een man of tien binnen lopen. Roken en drinken op de kamer en de gangen is geen probleem. Thee en koffie wordt rondgebracht, voor eten moet je zelf zorgen.
We hadden een normale kamer maar konden als we wilden ook een luxe kamer krijgen. Dat vonden we niet nodig. Magda sliep in bed en ik op de bank. Ik moest er blijven om voor eten te zorgen. Om elf uur savonds, we zaten net aan pilsje, kwamen de arts en de scheepsdokter nog even langs. Hij vertelde dat het bloedonderzoek geen schrikbarende zaken aangaf, ze was alleen oververmoeid, uitgedroogd en veel te mager.
De arts stelde voor om nog wat aan te sterken in een natuurgeneeswijze resort. Hij kon dat voor Magda regelen met de verzekering, ik moest betalen, maar dat zou niet al te duur zijn. We werden door Chatura naar het resort gebracht, het was iets verder dan zijn huis maar toch nog ruim een uur rijden. We bezochten zijn vrouw. Zij is het hoofd van de provinciale administratie. Deze is gevestigd is in een bewaakt barakkenkamp, zij woont met hun twee kinderen in een van die barakken. In het weekend is Chature daar ook.
Bij aankomst in het resort informeerde ik naar de prijs. Dat viel tegen, ik moest het patiententarief betalen en werd nijdig. Ik wilde direct terug maar de arts werd gebeld en de prijs aangepast. Het resort bleek prive bezit van de arts te zijn.
Het resort was super de luxe en mooi aan het strand gelegen maar er waren nauwelijks gasten. Magda kreeg medicijn, ze kreeg er diaree van en werd er niet beter op. Ze werd gemasseerd met olie en dat hielp ook niks. Ik ging klagen bij de resort geneeskundige, ze kreeg iets anders maar het hielp niet. Na een week hadden we het gezien. Ik belde Chatura dat we weg wilden en in Galle een hotel zochten. Met het resort busje gingen we terug naar Galle en nog even bij het hospitaal langs voor een onderzoekje.
We trokken in in het Sea Line hotel. We hadden een kamer op de eerste verdieping met uitzicht op de baai. Het balkon was ongeveer 7 x 6 meter, we aten savonds op het balcon. Het kostte 3000 Rs per dag (18 EU), ze vroegen eerst meer dan het dubbele. Overdag ging ik naar het kantoor, zette een ISO kwaliteitssysteem op en deed wat aan marketing. Na zes weken voelde Magda zich goed genoeg om weer op de Saluut te gaan wonen.
.jpg)
Huis kopen
Magda was overdag op de boot, ik deed boodschappen en vrijwilligerswerk voor het agentschap. We konden voorlopig niet varen, Magda was nog zwak en het vaarseizoen was voorbij. De Arabische zee heeft in die periode groot risico voor tropische stormen waar een jacht niet tegen opgewassen is. Het leek dat we aan het einde van de reis waren gekomen. Aan zee wonen met een groot balcon zou in de plaats van de Saluut kunnen komen. Dus op huizenjacht. Als een buitenlander de prijs van een huis of grondstuk opvraagt zal de prijs onmiddelijk een paar keer over de kop gaan, dus hadden we een stroman nodig. In Nederland heb in een halve dag de woningsituatie van een bepaalde plaats in kaart. Hier is dat wat moeilijker. Bij advertenties voor huizen autos of wat dan ook staat geen prijs. De prijs volgt uit de onderhandeling. In Galle zitten nogal wat buitenlanders er is de prijs opgedreven. We kwamen er achter dat je voor een grondstuk aan zee minstens 80.000 EU moet neerleggen en dat de overheid voor de overdracht de prijs kan verdubbelen. Te gek dus. In de stad of op het platte land kun je voor een prikje wonen maar niet in Galle aan de zee waar de moslims speculeren op nog hogere prijzen. Magda kon hier haar draai niet vinden. Zonder contact met andere vrouwen in een land, zoals zij het noemt, van allemaal spionnen. Dus de reis is nog niet ten einde. We gaan naar de Middenlandse Zee zodra het kan.
Rondtour met Ellen en Joost
Joost en Ellen komen en wij regelen alvast een tour. Om als buitenlander zelf te rijden moet je een internationaal rijbewijs hebben en daar bovenop een verklaring van de automobiel associatie. Joost zou met een internationaal rijbewijs voor hemzelf en voor mij komen. Via internet had ik al een kopie van dat bewijs waarmee ik de verklaring kon bemachtigen. Magda zag het niet zo zitten om door mij door het hectische verkeer gereden te worden. Ze wilde liever een auto met chauffeur. Vooraf een auto huren lukte niet omdat ik de verklaring pas een dag voor hun aankomst op zak had. We gingen dus shoppen. Het huren van een auto met chauffeur kost niet veel meer dan een kale auto en gaat veel gemakkelijker. Tijdens het onderhandelen over een huurauto kwam het voorstel voor een complete tour op tafel. Door de contacten van de agent zijn de hotels veel goedkoper dan je zelf even kunt regelen en in plaats van een auto kregen we een luxe busje. Gedaan dus.
Sri Lanka is een eiland met geschiedenis. Toen in Nederland de batavieren hun bier uit schedels dronken en dobbelden om een vrouw werden er hier tempels en paleizen gebouwd die er deels nog staan. We zagen veel oude stenen en een mooie natuur. Honderden jaren geleden werden er al nutuurparken ingesteld. In de tegenwoordige natuurparken zijn als, natuurlijke bewoner, olifanten, buffels, luipaarden en krokodillen te zien. We reden met een jeep door het Yale nationaal park en zagen veel dieren. Van het luipaaard echter alleen een paar voetafdrukken in het zand. Het eiland is omgeven door mooie stranden maar je kunt vanwege de branding niet overal zwemmen. De tour duurde 15 dagen, precies zo lang als het bezoek van Ellen en Joost.
.jpg)
.jpg)
Nieuwe tanden
Tijdens bezoeken aan Nederland ging ik naar onze tandarts. Maar voor grotere revisie was geen tijd. Ik liep met een fietsenrek rond. In Penang was ik bij de tandarts geweest maar die vertelde dat een implantaat bij elkaar wel een half jaar kon duren. Als betreffende tand ruw is uitgetrokken gaat er bot verloren naar gelang de tijd dat er geen tand zit vermindert het bot plaatselijk. Voor een implantage heb je bot nodig, dat moet in veel gevallen eerst met kunstgrepen aangroeien. Te lang proces voor een zeiler.
Bij het hospitaal waar Magda lag is een tandheelkundige kliniek. De tandarts is tevens professor. Ik ging mijn licht daar opsteken. Rontgenfotos toonden aan dat ik voldoende bot had en de nieuwste techniek met mini implants biedt een simpele en snelle methode.
Er wordt een gaatje door het tandvlees in het bot geboord. De implant, een titanium stiftje wordt er met ratelsleuteltje ingeschroefd en er komt direct een tijdelijke plastic kroon op. Een antibiotica kuur voorkomt complicaties en na een ongeveer een week kan de porceleinen kroon er op.
Implant 25000 Rs kroon 25000. Voor 50000 RS , ongeveer 300 EU heb je een tand inplaats van een gat. De laatste behandeling werd afgesproken als laatste in de avond. Ik maakte er bezwaar tegen omdat ik, net als alle andere fietsers, geen licht heb. Hij stelde voor dat ik met de tuktuk kwam dan zou hij mij wel thuis brengen. Na de behandeling gingen we in het duurste hotel van Galle eten en betaalde de tandarts.
In het algemeen zijn spreekuren van artsen in de avond. Overdag werken ze voor de overheid.
Spionnen en maffia
Het agentschap kreeg bezoek van een Engelse zakenman die hier iets met rondvaartboten wilde opzetten. Ik werd er bijgehaald om tot een goede presentatie te komen. De betreffende zakenman en de lokale begeleider verbleven in het hotel waar ik met de tandarts dineerde. De begeleider eiste een flinke commissie ingeval er deal uit voortkwam. Hij zag me in het hotel, ik zag of herkende hem niet. Hij belde de volgende ochtend Chatura omdat hij dacht dat ik buiten hem om met de zakenman in onderhandeling ging. Chatura belde mij en vroeg wat ik in dat hotel deed. Met deze informatie werd de boel weer gesust.
Iedereen wordt hier in de gaten gehouden door iedereen. Als ik een voorraadje drank koop weet Chatura en wie al niet meer dit de volgende dag.
Om jachtmensen op weg te helpen in Galle heb ik een kaart met daarop de belangrijkste winkels gemaakt. Nieuw aangekomen klanten krijgen daarvan een kopie. Tuktuk chaufeurs zijn daar niet blij mee omdat ze liever wat rondjes rijden en zelf de winkels uitkiezen vanwege de commissie. Chatura geeft soms een lift aan jachtmensen en helpt ze voor vertrek als standaard met provianderen, door naar de super te rijden en de spullen bij de boot af te zetten.
Doordat er geen tuktuks op het haventerrein mogen komen scheelt dat een heel gesjouw. De tuktukkers zien dat als broodroof. Een en ander is uitgelopen op oorlog. Een medewerker van Chatura is door tuktukker in het hospitaal geslagen en ik ben bedreigd. Als ik me met Chatura blijf ophouden gooien ze me met kokosnoten en brengen mijn boot tot zinken, zeggen ze. Onmiddelijk na de bedreiging heb ik de politie ingelicht, het politiebureau was vlakbij. Er zijn toen een paar polities naar de tuktukker gegaan en hij kreeg een pak slaag.
Bussen durven op sommige plaatsen niet te stoppen om een buitenlander op te pikken. Doen ze het toch dan krijgen ze ruzie met de tuktukkers.
.jpg)
Begrafenis van een goede kennis
Ik praatte graag met de vader van Chatura. Hij was ook 70 jaar oud. Hij was heel goed in talen en probeerde Nederlands te leren. Hij was adminstrateur van een tea estate en hoofd van een 1200 man grote politieafdeling geweest. Hij heeft een eigen security bedrijf gehad en was voorzitter van de landelijke Rotary. De Zweedse koning heeft hem een gouden medaille aangeboden voor zijn sociaal werk maar die heeft hij geweigerd. Hij kwam uit een welgestelde familie en heeft goed geboerd maar na zijn werkzame leven, als overtuigd boedist, bijna al zijn bezit weggegeven. Hij kreeg een hartaanval en is daaraan een dag later overleden.
Voor de begrafenis lag hij thuis als koning versierd op een soort bed dat later een plat uitklapbare kist bleek te zijn. Vier dagen lag hij zo er waren steeds mensen bij, ook in de nacht. Koeling van het lijk was niet nodig doordat het ingespoten was met een conserverende stof.
De dag van de begrafenis waren er veel bezoekers waaronder een groep boedistische monikken waarvan elk een toespraak hield. Het leek wel of ze per woord betaald werden, er kwam geen eind aan. Er werd toen ook muziek gemaakt.
Zijn graf van normale afmetingen was uitgegraven en gemetseld, de bovenkant helemaal betegeld. De muur aan het voeteneind was nog open en de grond ervoor schuin weggegraven. Op de begraafplaats, voordat de kist in het graf ging werd deze helemaal uitgeklapt en konden nabestaanden hem aanraken. Toen de kist weer gesloten was liepen de mensen 7 keer om het graf en de kist heen. Toen werd de kist in het graf geschoven, het graf dichtgemetseld en de aarde aangevuld. Bij het graf waren er geen toespraken.
.jpg)
Visumproblemen
Bij aankomst in Sri Lanka was het de bedoeling snel door te gaan naar India. Als je daar met je jacht aankomt zonder visum sturen ze je terug Een Australier die hier lag heeft dat meegemaakt. Magda en ik gingen naar het India consulaat in Colombo. Er stond een lange rij voor het ingangetje. Eenmaal binnen moest onze tas door een scanner en wij door een poortje. Toen doorlopen naar grote zaal met een heleboel loketten. Weer in de rij. Bij het loket kreeg ik een briefje met het adres van instantie die hier de visa regelt. Aangekomen bij die instantie tassen afgeven, telefoon uit en in de rij voor een formulier. Formulier invullen pasfotos opplakken een nummertje trekken en een uurtje wachten. Het was idioot druk. Bij het loket betalen en het formulier inleveren. Buitenlanders betalen 5000 Rs lokalen 500. Om vijf uur terug komen om visa op te halen. Om vijf uur weer wachten. Helaas we hebben nog geen uitslag, kom morgen maar terug, neem de formulieren en betaalbewijs mee en ga om 09:00 weer het proces in. Magda hoefde niet mee te komen. De reis naar Colombo duurt 4 uur, je kunt dicht bij het kantoor uitstappen. Om op tijd te zijn moet je vroeg opstaan. Terug is de reis ingewikkelder. Je moet eerst met een stadsbus naar het trein of bus station. Met geluk ben je om elf uur savonds weer thuis. Ik ben in een week drie keer geweest en was het toen zat. Dan maar geen Visa, voorlopig konden we toch niet varen. Na de tour met Ellen heb ik het nog een keer geprobeerd en met succes. 18 Augustus verlopen de Visa. Nog net goed voor een rondreis en wellicht kunnen we bij die gelegenheid in Delhi een nieuwe aanvragen.
We leren het nooit!! Elke maand werd via onze agent, Chatura, onze poortpas verlengd en zette immigration stempels op de crew list. De juiste procedure was in Gall niet bekend, tenminste bij navraag kregen we te horen dat ze het niet precies wisten want er was nooit eerder een jacht zo lang gebleven. Tegen het einde van de zesde maand moest ik bij immigration komen. De ambtenaar vertelde dat ik voor de volgende verlenging naar het hoofdkantoor van Immigration in Colombo zou moeten gaan, in Galle konden ze niet verder verlengen.
Ik stuurde per email een gemotiveerd verzoek voor verlenging naar Colombo. De motieven waren een te zwakke vrouw en een in deze tijd van het jaar voor kleinere schepen onbevaarbaarbare zee. Ik kreeg geen reactie op deze mail en ging een paar dagen voor onze termijn afliep naar Colombo. Ik vulde formulieren in en moest naar een ambtenaar die voor acoord tekende, toen naar de controller die niet tekende omdat volgens de wet buitenlanders na zes maanden moeten vertrekken. Toen naar een dame die als oplossing een residentie voor gepensioneerden voorstelde. Daaraan zijn nogalwat voorwaarden verbonden, je moet ondermeer $US 15000 storten en zou dat later weer terug kunnen krijgen. Ik wilde daar niet in meegaan dus we moesten over twee dagen weg. We hadden ons al op vertrekken voorbereid maar er waren nog wat zaken te doen.
Vertrekken en terugkomen
De speciaal gekochte cans waren nog niet gevuld en in het gangboord gesjord en de gastank stond nog bij de agent om gevuld te worden. We kenden de weersituatie, harde wind van meer dan 20 knopen op kop, tegenstroom en tegen de golven inboksen. Niet bezeild dus flink brandstof nodig. De afstand naar Kochin in zuid India van maar 430 mijl was een lichtpuntje.
De gasfles en de cans kwamen aan boord en de crew list werd afgestempeld. Ik kreeg mijn clearance die in de volgende haven nodig is. De golven in de baai waren drie meter hoog. Vanwege golven en de zijwind had ik wat moeite om in het beboeide kanaal te blijven maar er waren geen andere schepen dus ruimte zat. Om stuursnelheid te houden moest ik flink gas geven maar nog geen vol vermogen. Na de uiterton draaiden we naar het westen pal in de wind, nog meer gas nodig. De ton bleef vlak achter ons hangen, nog meer gas dus met anderhalve knoop over de grond was er stuursnelheid maar we gierden nog flink op de golven.
Rekensom:
Zeilen tegen wind en stroom is uitgesloten, de voortgang die je met zeilen boekt wordt door de tegenstroom teniet gedaan.
Deze situatie kan tot voor Kochin blijven bestaan of erger worden.
We moeten 430 mijl, en varen 1.5 mijl per uur, we reken dus op 290 uur moteren.
We zullen in deze situatie ongeveer 4 liter per uur verstoken dat is
bij elkaar 1160 liter. We hebben 600 liter aan boord.
Conclusie: Dit gaat niet lukken
We kunnen gemakkelijk terug naar Thailand of Maleisie maar dat willen we niet, we gaan gewoon terug naar Sri Lanka en checken in voor een nieuwe periode en varen weer uit als er een goede weersverwachting is.
.jpg)
De bakens weer verzet
We hoorden dat de regelingen voor buitenlanders aangescherpt worden. Je moet nu na een maand voor een visum naar Colombo.
We hebben gezien dat het weer in deze moeson erg hardnekkig tegen blijft zitten.We besluiten om voor de maand om is naar Noord India te gaan voor een tour. We waren dat al van plan voor ons verblijf in Kochin maar nemen nu een voorschot. Door uit te vliegen en weer terug te komen hebben we weer een nieuwe periode en een maand zonder visum.
We hebben hier in Sri Lanka al staaaapels oude stenen gezien en ik vraag me af of ik wel zin heb in nog meer stapels. Olifantje rijden en varen, zelfs al is het op de Ganges, is ook niet zo bijzonder. Misschien wordt het toch nog leuk.
Subscribe