In Telaga marina een maandje bezig geweest met de laptops. Ik heb vier laptops en nog meer computerproblemen.

- De oudste die nog een COM-poort heeft start af en toe maar meestal niet. Een COM-poort is handig voor het navigatieprogramma. Als je die poort niet hebt moet je via en adapter de GPS aansluiten en daarvan raakt af en toe de computer in de war.

- In Australia kregen we en stroompiek waardoor de GPS, de Pactormodem (voor sailmail via radio) en de laptop werden opgeblazen.

De laptop is toen vervangen door de AcerAspira waarop ik nu werk. Deze Acer gebruikt ongeveer 400 W. Veel te veel om tijdens zeilen constant aan te hebben. Behalve dat was hij in Borneo besmet met een virus dat door mijn virusprogramma (Norton) niet was te verwijderen en ook na een nieuwe installatie (recover programma van Acer) nog aanwezig was.

- In Borneo daarom een AcerOne gekocht, dat is een kleine laptop die veel minder stroom gebruikt. In Telaga wilde deze niet meer starten, het scherm bleef zwart. Omdat dat aan de Bio kan liggen de zaak open geschroefd en de batterij er uit gehaald en er weer ingezet. Geen resultaat dus opgestuurd voor garantie. Hopelijk zien ze niet dat ik hem open gemaakt heb.

- In Singapore een mini laptop gekocht, deze kan direct op een 12V voedingsapparaatje draaien en gebruikt nauwelijks stroom. Deze laptop hebben we gebruikt om van Singapore naar Langkawi te navigeren. Deze Laptop heeft geen DVD-drive en nu de harde schijf corrupt geraakt is kan ik de schijf (HDD) niet formatteren en opnieuw installeren. Dit ondanks allerlei pogingen de schijf met bootable stick te benaderen. Er is fabrieksgarantie op HDD en ik voor correspondentie Seagate, de fabrikant om en andere te krijgen.

De afsluiting van de Rally Sail Malaysia was in een aan Telaga marina naburig resort (hotel comlex met losse huisjes voor gasten). We hebben daar lekker en gezellig gegeten met uitzicht over de baai waar we zon onder zagen gaan.

Hans en Fien van de ‘Pelikaan’ waren er ook. We hadden Fien en Hans in Mooloolaba (Australia) leren kennen. Ze hebben het jaar na ons Indonesië bezeild. Ze gingen naar Rebak Marina en nodigden ons uit voor de kerst. Rebak is een taxirit en een boottochtje verwijderd van Telaga want Rebak is een eiland. We bleven er een nachtje logeren en hadden een gezellige avond.

Acht januari verkasten we naar de RLYC. Het was vier uur varen, de laatste twee uur zaten we midden tussen de racejachten de in een wedstrijd zaten. In de RLYC hebben we drie keldertjes van de Saluut ontroest en geschilderd en een nieuwe compressor met verdamper in de koelkast gemonteerd. Ondanks twee keer een reparatie door koeltechnici werkte de koelkast niet goed en moest ik steeds gas bijvullen.

We hebben een vouwfiets gekocht. Een heel probleem om op te bergen, maar nu we weer wat langer hier zij toch wel handig om een boodschap te doen. Na Malaysia en Thailand zien we wel of we hem houden.

In Malaysia mag je steeds 30 dagen zijn en dan moet je het land uit en kunt terugkomen voor een nieuwe periode. Voorheen kon dat door met de ferry op een dag heen en weer te varen naar Thailand, maar nu is de regeling veranderd. Je moet minsten een week wegblijven. We zijn dus met de boot naar Ko Lipe gevaren. In Thailand betekent Ko ‘eiland’. Ko Lipe ligt een goede 30 mijl van Langkawi en is volgens toeristinformatie bewoond door zeezigeuners. Zeezigeuners hebben we niet gezien.

In de baai van Langkawi (ongeveer 7 mijl lang) schoten we niet erg op, het zag er naar uit dat de schroef weer aangegroeid was met schelpen. We besloten in Ko Lipe een duiker te zoeken om de zaak af te krabben, en de nacht nog geankerd in de baai van Langkawi door te brengen.  Dan konden we, ook met ongunstige wind op een dag Ko Lipe halen.

Ko Lipe is een klein eiland, je zou er in een dag gemakkelijk omheen kunnen lopen. De ankerbaai is schilderachtig en op het eiland zijn een aantal resorts. De toeristen worden aan- en afgevoerd met ferry’s die in de baai ankeren. Er zijn kleinere bootjes om de mensen en spullen naar het strand te varen. Het zijn zgn. longtail bootjes. Die bootjes hebben achterop een motor waaraan een lange schroefas zit. Het geheel is draaibaar zodat de boot ermee gestuurd kan worden. Het voordeel is dat de schroef ondiep steekt en opgetild kan worden zodat de schroef de koraalkoppen niet raakt. Het nadeel is dat de meeste bootjes geen knalpot hebben. Als er een ferry geladen of gelost wordt is het oorverdovend. We hoorden dat door de herrie de boze geesten verjaagd worden. Die geesten zijn hier nog erg actief, daarom proberen vissers altijd vlak voor je boot langs te varen, de boze geesten springen dan van hun boot over op de onze. Sinds ik dat weet begrijp ik waarom ze altijd, soms met risico voor aanvaring, perse voorlangs proberen te glippen.

In de baai lag ook het Nederlandse jacht Odulphus. We hadden de bemanning al eerder ontmoet en gingen wederzijds buurten. Peter van de Odulphus had ons aan zien komen en doordat het zo langzaam ging al gedacht dat we problemen hadden. Hij wilde wel even naar de schroef kijken. Hij haalde een bos touw en een stuk plastic van de schroef, dus dat  was goed geregeld.

We hebben op het eilandje rondgekeken er zijn geen auto’s, wel brommers. Er zijn zandpaden en een betonpad. We volgden de richtingbordjes naar de bakkerij. Deze had geen brood meer maar wel een restaurant. Vlees en seafood was op we hebben er dus iets met kip gegeten.

Thai massage is beroemd en ik had wat last van mijn rug. Een goede gelegenheid het uit te proberen. Af en toe dacht ik dat ik verkracht werd, dat kleine vrouwtje duwde de lucht uit mijn longen en kraakte mijn rug, ze was 70 minuten met me bezig voor 350 bath. Na afloop kregen Magda en ik een kopje thee.

Het in- en uitklaren zou gratis moeten zijn maar de politieman die emigratie, douane en havenmeester vertegenwoordigde wilde geld hebben. Bij het inklaren vroeg hij 500 bath (10€) en ik vroeg om een nota. Bij het uitklaren wilde hij 300 bath hebben en hij dacht dat, toen we met een 500 biljet betaalden, dat hij het wisselgeld mocht houden. Niet dus.

Die laatste betaling was omdat het een feestdag zou zijn. Niemand op het eiland kon ons vertellen wat voor feestdag.

Het was volle maan en bij laag water springtij zag je goed dat we tussen de koraalkoppen lagen. Met de dinghy was het zoeken om op het strand te komen, tussen en rakelings over koraal waarop zee-egels en zeeanemonen zaten. De dag voor we vertrokken kwam er een meerboei vrij. We zijn daaraan ga liggen om zeker te zijn dat we bij vertrek geen probleem met het ophalen van het anker zouden hebben kan namelijk wel eens vastzitten in het koraal, ook kan de ketting om een koraalkop gedraaid zitten.

Na een week gingen we weer naar Langkawi we gingen zonder motor zeil op maar de lijn kwam om het roer te zitten. Het zeil weer gestreken, de lijn losgemaakt en bij de volgende poging lukte het. Voor donker lagen we bij Kuah geankerd tussen een stuk of dertig jachten en de ochtend daarna terug naar de RLYC. Weer walstroom, Airco, Internet en weer klussen.